Magmaneho papuntang Higashi-Daisen Ōhashi Sa kabila ng rehas, bumubungad ang taglagas sa buong bangin

Pagdating ko sa Higashi-Daisen Ōhashi at humarap sa bangin, hindi ko inakalang umaabot nang ganoon kalalim pababa ang mga puno. Hinila ko nang kaunti ang manggas ng mapusyaw na rosas kong kardigan at marahang ipinatong ang kamay sa rehas. Ang sarap sa pakiramdam ng malamig na metal matapos magmaneho sa daan sa bundok. Mula sa mga sanga sa harap ko, kusa nang gumala ang tingin ko sa mas malayong bahagi ng bangin.

Malinaw pa ang hugis ng mga dahon sa mga punong malapit sa akin, pero nagiging malalaking kumpol na lang ang mga puno sa kabilang dalisdis. Dahil sumisingit ang madilim na luntian ng mga sedro, mas litaw ang mga sanga ng mga punong nagkukulay. Itinaas ko ang cellphone ko para kumuha ng litrato, pero parang hindi gaanong lumilitaw ang lalim ng bangin sa screen. Ibinaba ko muna ito at sinundan ng tingin ang tanawin hanggang sa malayo.

Nasa Daisen Kanjō Dōro ang tulay na ito, sa pagitan ng Sekigane-chō at Kagamiganaru. 170 m ang haba at 45 m ang taas. Matapos malaman ang mga numerong iyon at muling sumilip sa ibaba, nagulat ako: tumatawid pala sa napakalaking bangin ang tulay na dinaanan ko lang. Masarap ding pagmasdan ang hugis ng tulay mula sa malayo, pero dito, gusto kong magtagal at namnamin ang kagubatang tanaw mula sa tulay.

Kapag gumagalaw ang mga ulap, dahan-dahang nag-iiba ang mga bahaging nasisinagan sa dalisdis. Nagiging mas banayad ang kulay ng mga sangang nasinagan kanina, at biglang nagliliwanag ang mga punong nasa likuran. Kahit nakatayo lang ako sa iisang puwesto, palaging may ibang bahaging nahuhuli ang tingin ko. Baka tanungin ako pag-uwi kung aling kulay ang pinakamaganda, pero pakiramdam ko, mas gugustuhin kong ikuwento ang lalim ng tanawin.

Pagkatapos ko pang magtagal nang kaunti para namnamin ang tanawin ng bundok, puwede ko ring ituloy ang biyahe papuntang Kurayoshi. Gusto kong matikman ang Utsubuki Kōen Dango, isang lokal na kakaning kilala roon. Kapag kasama sa saya ang pagpili ng meryendang iuuwi, lalo akong nasasabik sa biyahe sa taglagas. Bago bumalik sa kotse, sumulyap pa ako sa bangin at naisip kong gusto kong huminto rito at magmasid ulit sa susunod na dumaan ako.