เที่ยวชมทุ่งดอกไม้บนพื้นที่ถมทะเลอ่าวคาซาโอกะ ดอกคาโนลาบานไกลสุดสายตา กับช่วงพักกินซอฟต์ครีมรสองุ่น

ปลายเดือนมีนาคม ฉันจอดรถสีแดงไว้ที่ลานจอดรถของสถานีริมทางคาซาโอกะ เบย์ฟาร์ม พอเปิดประตูรถก็เห็นดอกคาโนลาทอดยาวอยู่เลยลานจอดรถออกไป เดิมทีคิดว่าดอกไม้จะอยู่ใกล้กว่านี้ แต่พอมาเห็นจริงๆ ก็พบว่าทุ่งกว้างจนต้องมองออกไปไกล พอลงจากรถแล้วเงยหน้าขึ้น ก็เห็นทั้งทุ่งดอกไม้และภูเขาเตี้ยๆ อยู่ในสายตา แค่เห็นความกว้างของทุ่งก็ทำเอาฉันทึ่งแล้ว

ฉันใส่เสื้อเปิดไหล่สีมิ้นต์กับกระโปรงสีขาวมาเดินชมดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิ ตอนเดินชมทุ่งดอกไม้ ฉันไม่ได้มองแค่ดอกไม้ตรงหน้า แต่ยังสงสัยด้วยว่าทุ่งทอดยาวออกไปไกลแค่ไหน พอมองตามแนวดอกคาโนลาที่บานเป็นกลุ่มเตี้ยๆ สายตาก็เผลอมองออกไปไกลโดยไม่รู้ตัว แค่ได้มายืนอยู่ในพื้นที่กว้างๆ แบบนี้ก็ทำให้ฉันอยากใช้เวลาแบบไม่ต้องรีบในวันนี้

เขาว่าพื้นที่ถมทะเลอ่าวคาซาโอกะนี้สร้างเสร็จในปี 1990 หลังใช้เวลานานถึง 24 ปี ส่วนทุ่งดอกไม้ข้างสถานีริมทางก็เป็นจุดให้แวะชมมาตั้งแต่เปิดในปี 2011 ตอนนี้ฉันมาเพื่อดูดอกไม้ แต่ก่อนจะกลายเป็นผืนดินแบบนี้ ต้องใช้เวลายาวนานในการถมทะเล มองพื้นที่ราบที่ทอดยาวไปสุดสายตาแล้ว ฉันก็อยากมองให้แน่ใจอีกครั้งว่ามันกว้างขนาดไหน

ของกินเล่นที่ฉันซื้อคือซอฟต์ครีมรสองุ่นจากคาเฟ่ฮิมาวาริ ฉันเดินกลับไปริมลานจอดรถ แล้วยืนมองดอกคาโนลาที่ทอดเลยรถสีแดงของฉันออกไป พอชิมคำแรก ความเย็นตามด้วยรสหวานขององุ่นก็ค่อยๆ แผ่ไปทั่วปาก ได้กินของหวานไปพร้อมกับชมดอกไม้แบบนี้ วันนี้ฉันได้ทำสิ่งที่ชอบทั้งสองอย่างเลยจนเผลอยิ้มออกมา

ระหว่างที่ฉันมองไปทางทุ่งดอกคาโนลา หยดเล็กๆ ก็เริ่มไหลลงมาจากปลายซอฟต์ครีม ฉันรีบเอามืออีกข้างไปรองใต้โคน แล้วก็อดขำไม่ได้ที่จู่ๆ ต้องตั้งใจมองซอฟต์ครีมแทน ฉันนึกว่ากำลังมองวิวอยู่แท้ๆ แต่หยดเย็นๆ ที่ไหลลงมาก็ทำให้ฉันกลับมาใส่ใจกับซอฟต์ครีมตรงหน้าอีกครั้ง ฉันหัวเราะแล้วกัดอีกคำ ก่อนจะจับโคนให้ถนัดขึ้น

กินซอฟต์ครีมจนหมดแล้ว ฉันก็มองทุ่งดอกคาโนลาอีกครั้ง ตอนนี้ไม่มีซอฟต์ครีมอยู่ในมือแล้ว เลยมองออกไปไกลได้ตามใจ ตอนมาถึงลานจอดรถ ฉันยังทึ่งกับความกว้างของทุ่งอยู่เลย แต่ก่อนกลับ ความกว้างนั้นกลับทำให้รู้สึกสบายใจมาก ฉันเพลินแม้แต่ช่วงพัก จนยังไม่อยากกลับไปที่รถ ฤดูใบไม้ผลิหน้า ฉันคงแวะมาหาดอกคาโนลากับซอฟต์ครีมอีกแน่ๆ