Prepektura ng Kagawa · Lungsod ng Mitoyo
Chichibugahama Hawak ang sandalyas sa harap ng tubig na parang salamin
Dumating ako sa tabing-dagat, pero matagal akong nakatingin sa naipong tubig sa buhangin. Kita roon ang buong langit at mga ulap; pati ako, parang kasama sa tanawin. Hawak ang sandalyas, nag-pose pa ako nang kaunti sa dapithapon sa Chichibugahama.
Kuwento ko ito tungkol sa dapithapon ng tag-araw, nang matawa ako sa sarili kong repleksiyon sa tubig.
Tag-arawDapithapon sa tag-araw
Pati repleksiyon ko sa tubig, mukhang masaya
Pagdating ko sa Chichibugahama sa dapithapon, balak ko sanang tumingin agad sa dagat. Pero may mga ulap akong nakitang nasasalamin sa tubig na naiwan sa buhangin, kaya napahinto ako. Tingin sa langit, sa tubig, tapos balik sa langit. Kahit ilang ulit kong tingnan, nakapagtataka pa ring magkapareho ang hugis ng mga ulap sa itaas at sa ibaba.
Hinubad ko ang sandalyas, pinagsama ko ang mga ito sa isang kamay, at naglakad sa buhangin sa tabi ng mababaw na tubig. Nang mapansing pati ako ay replektado roon, naisip kong hindi lang pala tanawin ang puwede kong pagmasdan—gusto ko ring mapasama sa tanawin. Sa bawat galaw ko ng paa, ganoon din ang kilos ng repleksiyon ko. Siyempre naman, pero ang saya talaga.
Inilipat ko ang bigat ko sa isang paa at marahang ibinuka ang dalawang braso. Hawak ko pa rin ang sandalyas, kaya hindi naman mukhang masyadong pormal ang pose ko. Nang makita ko ang repleksiyon ko, mukha akong biyaherang tuwang-tuwa kaya hindi mapakali. Natawa ako nang mapansing ako nga talaga iyon.
Tutal nandito na rin lang ako, naisip kong tumayo nang mas elegante. Inunat ko ang likod, pero tuwing yuyuko ako para silipin ang tubig, kusa namang lumalambot ang mukha ko sa ngiti. Gusto ko sanang magmukhang bagay sa ganda ng tanawin, pero baka ayos lang na mukha talaga akong masaya kapag masaya ako. Nang maisip ko iyon, gumaan ang pakiramdam ko.
Maya-maya, mas gusto ko nang pagmasdan ang langit kaysa mag-pose. Papalubog na ang araw sa kabilang panig ng dagat at nasasalamin sa naipong tubig ang liwanag nito. Kanina, hinahanap ko pa ang sarili kong repleksiyon; ngayon, tanawin na lang ang pinagmamasdan ko. Langit sa itaas, langit din sa ibaba. Gustung-gusto ko ang sandaling nakatayo ako sa pagitan nila.
Noong isuot ko ulit ang sandalyas para umuwi, saka ko naramdaman kung gaano ako nanghihinayang sa pag-alis. Mas nanghinayang pa ako kaysa noong hinubad ko iyon. Kapag naaalala ko ang Chichibugahama, hindi lang magandang paglubog ng araw ang gusto kong maalala, kundi pati ako, nakangiting nakabuka ang mga braso. Masaya rin pala ang repleksiyon ko sa tubig; iyon ang pinakamasayang pasalubong na iuuwi ko ngayong araw.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga Larawan ng Biyahe1 larawan
-
Prepektura ng Kagawa · Lungsod ng Mitoyo · Tag-araw
Mga Pagkaing Dapat Tikman sa Kagawa
Sanuki udon
Kung mapapasyal ka sa Kagawa, hindi mawawala sa listahan ang Sanuki udon. Maraming paraan para kainin ito—kake udon, kamatama udon, niku udon, at iba pa. Kung ako, kakain muna ako bago pumunta sa dalampasigan sa dapithapon. Sa pag-iisip pa lang kung alin ang pipiliin, nagiging mas masaya na ang isa pang paghinto sa biyahe.
Mga Nakita Ko sa Chichibugahama
Dalampasigang umaabot nang humigit-kumulang 1 km
Nasa Lungsod ng Mitoyo, Prepektura ng Kagawa ang Chichibugahama, isang mabuhanging dalampasigang may habang humigit-kumulang 1 km. Habang naglalakad papunta sa dagat, lumalawak ang tanawin at parang palawak nang palawak ang langit sa bawat hakbang. Nakakatuwang nagkaroon ako ng oras na namnamin ang dalampasigan sa paghinto ko roon noong tag-araw.
Langit na nasasalamin sa naipong tubig kapag low tide
Puwede kang kumuha ng retrato ng repleksiyon sa mabababaw na tubig na lumilitaw sa dalampasigan kapag low tide. Pinakamainam kumuha ng repleksiyon kapag low tide at walang hangin. Tiningnan ko muna ang mga ulap, saka ko napansin ang sarili kong repleksiyon at hindi ko napigilang matawa.
Paglubog ng araw sa Hiuchi-nada
Sa Chichibugahama, mapapanood mo ang paglubog ng araw sa Hiuchi-nada, bahagi ng Dagat Seto. Pinakamainam kumuha ng larawan sa loob ng humigit-kumulang 30 minuto sa bandang paglubog ng araw. Nagbago ang anyo ng langit habang abala ako sa pagpo-pose, pero kalaunan, gusto ko na lang itong pagmasdan.
Paano Makarating sa Chichibugahama
Papunta sa Chichibugahama sakay ng kotse
- Pinanggalingan
- Takamatsu Expressway · Sanuki-Toyonaka IC
- Papunta sa dalampasigan
- Mga 20 minuto sakay ng kotse
Ito ang rutang papunta sa paradahan ng Chichibugahama. Kapag isinama ko sa biyahe ang panonood sa dalampasigan sa dapithapon, nagiging espesyal na rin para sa akin ang mismong biyahe papunta roon.
Sakay ng bus mula JR Takuma Station
- Pinanggalingan
- JR Takuma Station
- Papunta sa dalampasigan
- Mga 20 minuto sakay ng Hearts Shuttle
Puwede ka ring sumakay ng Hearts Shuttle mula JR Takuma Station. Pagdating sa dalampasigan, maglaan ka muna ng oras para namnamin ang dagat at langit. Ako, napansin ko pa pati ang repleksiyon sa tubig sa may paanan ko.
Matatagpuan ang Chichibugahama sa Niocho, Lungsod ng Mitoyo, Prepektura ng Kagawa. Buksan ang mapa sa ibaba para makita kung nasaan ang dalampasigan.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
