Prefektura ng Ehime · Prefektura ng Kochi
Shikoku Karst Hindi ko namalayang napakanta ako nang mahina sa ihip ng hangin sa talampas
May kalsadang dumaraan sa pagitan ng damuhan, mga batong-apog at mga bakang nanginginain. Noong tag-araw sa Shikoku Karst, hindi ko planong kumanta, pero bago ko namalayan, mahina na pala akong humuhuni.
Basahin mo ang kuwento ng biyahe ko sa talampas noong tag-araw, pati ang mga tanawin ng damuhan at batong-apog. Damhin mo rin ang ihip ng hangin sa daan.
Tag-arawAgosto
Narinig kaya ng mga baka ang himig ko?
Habang paakyat ako sa kalsada ng bundok, ang sarap ng hanging pumapasok sa kotse. Nakatingin ako sa unahan at mahigpit ang hawak ko sa manibela gamit ang dalawang kamay. Tuluy-tuloy ang mga kurba sa pagitan ng damuhan; parang hindi kapani-paniwala na napalibutan pa ako ng mga puno kanina lang. Sabik na akong tahakin ang daan mula rito.
Hindi lang pala malawak na damuhan ang Shikoku Karst. May mga batong-apog na sumisilip doon, at nagulat akong may ganitong tanawin pala sa itaas ng bundok. Habang nagpapatuloy ako sa pagmamaneho, sinusundan ko ng tingin ang daan sa likod ng bawat kurba. Gustung-gusto ko ang tanawing sabay na umaabot sa malayo ang daan at damuhan.
Habang ninanamnam ko ang ihip ng hangin, may mahinang himig na kusang lumabas sa labi ko. Hindi ko sinasadyang kumanta, pero bago ko namalayan, sinusundan ko na ng himig ang kasunod na bahagi. Nakatingin pa rin ako sa unahan habang hawak ang manibela; bahagya akong napangiti. Kapag napapakanta ako nang ganito, kahit pigilan ko, may kasunod na himig pa ring lumalabas.
May mga baka rin sa pastulan, at lalong naging payapa ang tanawin. Narinig kaya nila ang himig ko? Bigla akong nahiya, kaya hininaan ko ang boses ko. Malamang hindi naman nila ako pinapansin, pero ako lang itong nahihiya.
Pagkatapos, marahan kong iniikot ang manibela kasabay ng mga kurba ng daan. Kapag tumitigil ang himig ko, mas malinaw kong naririnig ang ihip ng hangin. Masaya ang biyahe habang humuhuni ako, at masarap din ang tahimik na pagmamaneho. Napuno ng tuwa ang dibdib ko nang mapagtantong sapat na ang lugar na ito para sumaya ako.
Kahit nakaalis na ako sa talampas, hindi pa rin naglalaho sa pakiramdam ko ang ihip ng hangin. Tuwing naaalala ko iyon, parang kusang bumabalik pati ang mahinang himig ko. Pakiramdam ko, hindi lang tanawin ang nagustuhan ko sa Shikoku Karst; nagustuhan ko rin ang sarili ko habang nagmamaneho. Gusto ko nang makabalik sa kalsadang ito sa tag-araw.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Prefektura ng Ehime · Prefektura ng Kochi · Tag-araw
Mga lokal na putahe at pagkaing puwedeng tikman sa biyahe
Sorbetes na gawa sa gatas sa talampas
May sorbetes na gawa sa gatas sa mo-momo-, na inilalarawan bilang food truck sa Shikoku Karst. Pagkatapos magmaneho sa talampas, natatakam din ako sa matatamis. Kapag napapakanta ka na sa sarap ng biyahe, parang mas masarap ding huminto sandali at magpahinga.
Mga tampok
Mga batong-apog na sumisilip sa damuhan
Ang Shikoku Karst ay isang talampas na nasa hangganan ng Prefektura ng Ehime at Prefektura ng Kochi. Nakakalat sa pastulan ang mga puting batong-apog, at may mga bakang nanginginain doon. Nagulat ako na may ganitong tanawin pala sa itaas ng bundok. Presko rin ang ihip ng hangin, kaya napamahal sa akin ang pagmamaneho rito.
Daan na tumatawid sa talampas
Mula sa Tengu Plateau sa silangan, dumaraan ang Shikoku Karst Traverse Road sa Mezurudaira hanggang Ōnogahara sa kanluran. Daan ito para namnamin ang tanawin ng talampas habang nagmamaneho. Masaya akong sinusundan ang mga kurba at tinatanaw ang daan sa unahan habang hawak ang manibela.
Daan at pagpunta rito
Pagpunta sa Shikoku Karst
- Lawak ng talampas
- Humigit-kumulang 25km mula silangan hanggang kanluran
- Taas sa ibabaw ng dagat
- 1,000m〜1,500m
Ayon sa pangkalahatang impormasyon para sa buong Shikoku Karst, 1 oras at 20 minuto ang biyahe sakay ng kotse mula sa Tanggapan ng Bayan ng Kumakōgen-chō. Nang lumitaw ang damuhan habang paakyat ako, naging masaya ring balikan sa isip ang buong biyahe papunta rito.
Buksan mo sa mapa sa ibaba ang Shikoku Karst. Kapag naiisip ko ang daan sa talampas, parang napapakanta na naman ako nang mahina.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
