Pagmamaneho sa Makuragi-yama Sa lilim ng silungan: tanaw ang Lawa ng Nakaumi, may munting wagashi

Naglakad ako mula sa kalsadang paakyat sa bundok at naupo sa bangko ng silungan. Suot ko ang lilac na sweater sa ilalim ng manipis kong jacket. Mainit-init pa sa mga bahaging nasisinagan ng araw ng taglagas, pero nang pumasok ako sa ilalim ng bubong, nakahinga ako nang maluwag. Sa pagitan ng mga kahoy na haligi, bumungad ang Lawa ng Nakaumi. Ibang-iba ang lawak ng tanawin dito kumpara sa nakikita ko habang naglalakad sa bayan.

Inilabas ko ang wagashi na pinili ko sa Matsue at inilapag iyon sa puting papel. Ang cute ng maliit na bulaklak, kaya napahinto ako saglit bago isubo. Tiningnan ko muna nang mabuti ang mga talulot bago kumagat. Habang dahan-dahan kong ninanamnam ang tamis, nawawala sa isip ko ang pagmamadaling pumunta sa susunod na lugar. Buti na lang at inabangan ko rin ang pahingang ito.

Mula sa unang tanawan ng Kezō-ji, makikita ang Lawa ng Nakaumi, Daikonjima at ang Tangway ng Yumigahama sa kabila. Kapag inililipat ko ang tingin mula sa tubig papunta sa mga bahay sa baybayin, mas nauunawaan ko kung paano magkakaugnay ang mga lugar na nakita ko sa mapa. Mas gusto kong sundan muna nang dahan-dahan ang hugis ng malapit na pampang kaysa subukang tanawin agad ang buong malayong paligid na bahagyang natatakpan ng hamog.

May taas na 453m ang Makuragi-yama. Binuksan ang daan paakyat para sa mga sasakyan noong 1971, kaya maaari nang marating ang bundok sakay ng kotse. Nasa hilagang-silangang panig ng Matsue Castle ang Kezō-ji, isang direksiyong itinuturing na malas. Sinasabing ginawa itong templong dasalan nang itayo ang kastilyo. Pumunta ako sa bundok para sa tanawin, pero nakakatuwa palang may kaugnayan din ito sa kasaysayan ng Matsue. Pagbalik ko sa bayan, gusto kong hanapin kung saang direksiyon naroon ang bundok.

Kapag gumagalaw ang mga sanga sa ibabaw ko, bahagya ring gumagalaw ang aninong tumatama sa bangko. Titingin ako sa malawak na tubig, titikim ng munting wagashi, at uulitin ang pagkakasunod na iyon. Bahagi ng kultura ng Matsue ang pag-inom ng tsaa at pagkain ng wagashi, kaya gusto ko pang pumili ng ibang matatamis pagbalik sa bayan. Gusto kong magsingit ng ganitong hapon sa biyahe ko, nang hindi agad dumederetso sa susunod na lugar.