Biyahe sakay ng kotse papuntang Lake Ikeda Isang tanghaling taglamig para namnamin ang asul ng lawa at ang mga dilaw na bulaklak

Isang tanghali ng Enero, bumiyahe ako kasama ang kaibigan kong babae mula Ibusuki papuntang Lake Ikeda. Pagdating namin sa café na IKEDAKO PAX sa tabing-lawa, ipinarada namin ang kotse at naglakad-lakad muna. Pagkatapos kong isuot ang jacket at lumabas papunta sa lawa, nakita ko sa harapan ang mga dilaw na bulaklak ng canola.

Bahagya kong hinawakan ang kuwelyo ng jacket habang pinagmamasdan muna ang mga bulaklak sa malapit. Nagustuhan ko ang tanawin: nakasuot ako ng damit pangtaglamig habang namumukadkad sa harap ko ang masasayang bulaklak. Sabi ko rin sa kaibigan ko, “Enero pa lang, pero para na akong sumilip nang kaunti sa tagsibol.”

Paglipat ko ng tingin mula sa mga bulaklak papunta sa lawa, natatamaan na ng liwanag ng tanghali ang tubig. Tanaw din ang Mount Kaimon sa kabila. Dahan-dahan kong sinundan ng tingin ang tanawin mula malapit hanggang malayo, at saglit akong napahinto nang mamataan ko ang bundok.

Pagtingala ko mula sa daanan, nakita ko rin sa itaas ang pulang kotse na ipinarada namin. Nagkotse ako papunta rito, pero ngayon ay nagpapahinga ako sa tabi ng lawa at mga bulaklak. Habang pinagmamasdan namin ng kaibigan ko ang iisang tanawin, gusto ko pang manatili roon nang kaunti.

May café din sa PAX sa tabing-lawa, kaya puwede kang magpahinga habang pinagmamasdan ang tanawin. Gusto ko ring tikman ang Tōsenkyō Sōmen Nagashi sa ibang lugar. Puwede itong tikman buong taon, kaya gusto ko ring isama sa biyahe ko sa Ibusuki kapag taglamig.

Ngayong naka-jacket ako, nasa iisang tanawin ang mga bulaklak ng canola, ang lawa, at ang Mount Kaimon sa kabila. Masaya akong may mga bulaklak ding nakita sa biyahe sa taglamig; gusto kong tumatak sa alaala ko ang tanawing pinagsaluhan namin ng kaibigan ko.