Bundok Kurikoma (Iwakagami-daira) Sa pasukan pa lang ng bundok, mapapatigil ka na sa mga dahon ng taglagas.

Dumating ako sa Iwakagami-daira, pasukan sa Bundok Kurikoma. Sa ilalim ng langit ng Oktubre, sunod-sunod na nakahilera ang mga punong nagpapalit ng kulay sa magkabilang gilid ng daanan. Nagsuot ako ng dyaket na kulay kahel at inayos ulit ang strap ng backpack sa balikat; habang inaayos ko iyon, napako ang tingin ko sa mga dahon sa kanan ko. Kakasimula ko pa lang maglakad, pero gusto ko nang kumuha ng litrato.

Habang tinitingnan ko ang mga dahong magkakapatong sa mga sanga, napansin kong may mga bahaging nagkukulay na sa gawing unahan, samantalang may luntian pa sa bandang loob. Sabi ko sa kaibigan kong babae na kasama ko sa biyahe, “Nakakatuwa palang pagmasdan ito nang malapitan.” Medyo nasa likuran ko siya at nakatutok ang camera. Lumingon lang ako sa gilid at pinagmasdan ang maliliit na dahon sa dulo ng sanga.

Ibinalik ko ang tingin sa dinaraanan. Sa likod ng mga uhay ng damo, nakita ko ang berdeng bubong ng isang gusaling napapalibutan ng mga puno. Sementado ang daan sa paanan ko, pero sa kapantay mismo ng mga mata ko, siksik na siksik ang mga dahon ng taglagas sa bundok. Iba ito sa paghahanap ng malayong tanawin; ngayon, nakakatuwang bawat ilang hakbang ay may bagong dahong pumupukaw ng pansin ko.

Ang Iwakagami-daira ang pasukan ng Ruta ng Chūō at Ruta ng Higashi-Kurikoma. Nakakapanabik isipin ang daang paakyat sa tuktok, pero ngayon, gusto ko pang masdan nang kaunti ang mga dahon sa pasukan. Ramdam ko ang bigat ng backpack sa balikat habang nakikinig ako sa kaluskos ng mga dahong iniuugoy ng hangin.

Nang mapag-usapan ang pahinga, naisip ko tuloy ang mga lutong iwana sa paanan ng Bundok Kurikoma. Sabi nila, may rice bowl sa Hairuzāmu Kurikoma na may iwana fritter na inihanda sa estilong Kanluranin. Nakakatakam ang kombinasyon ng bagong pritong iwana at kanin pagkatapos maglakad; gustong-gusto ko itong subukan.

Ipinakita sa akin ng kaibigan ko ang kuha niya. Mas malaki roon ang mga punong nasa tabi mismo ng daanan kaysa sa akin na nakatingin sa gilid. Isa iyong litratong nagpapaalala sa akin ng pakiramdam ko nang huminto ako roon. Kung pupunta ka sa Bundok Kurikoma sa taglagas, maglaan ka rin ng oras para masdan ang mga munting tanawin sa pasukan ng bundok.