Magpahinga sa Talampas ng Kijihiki Tanaw ang lawa at malawak na kapatagan mula sa damuhan sa itaas

Nasa ibaba ng kinatatayuan ko ngayon ang kalsadang inakyat ko. Noong Hulyo, bumaba ako ng kotse sa Talampas ng Kijihiki. Nang tumayo ako sa damuhang nasa itaas ng pasilidad na tanawan, unang napansin ko ang hugis ng mga kurba. Kanina lang, sinusundan ko ang kalsadang iyon habang nakatingin sa daan at hawak ang manibela. Nang pagmasdan ko mula sa itaas ang mga liko, parang bahagi na rin ng tanawin ang oras na ginugol ko sa pagmamaneho. Napangiti ako.

Sa kabila ng daan ay may mababang pasilidad na tanawan, at sa likod nito, sunod-sunod ang mga bundok. May tubig na sumisilip sa kaliwa; sa dakong kanan naman, umaabot sa malayo ang kapatagan. Akala ko may iisang bagay lang akong titingnan, pero sa tuwing inililipat ko ang tingin, may iba na namang nakatawag-pansin. Matapos pagmasdan ang lawa, sinundan ko naman ng tingin ang mga guhit na naghahati-hati sa kapatagan, bago muling mapatingin sa kalsadang malapit sa akin.

Nagsuot ako ng puting pang-itaas at manipis na jacket, pero presko sa balikat kapag dumaraan ang hangin. Pinagdikit ko ang mga kamay ko sa harap at bahagyang iniiba ang tindig habang nagmamasid. Saan kaya dapat isentro ang kuha? Habang pinag-iisipan ko, nanghinayang akong pumili ng isang bahagi lang ng tanawin, kaya hindi ko pa inilalabas ang smartphone ko.

Matatagpuan sa taas na 560 m ang Panoramic Viewpoint, at puwede ring namnamin ang tanawin mula sa loob ng pasilidad. Mula rito, matatanaw sa magkakaibang direksiyon ang Ōnuma, Bundok Komagatake, Bundok Hakodate, at Kipot ng Tsugaru. Tanaw mula sa iisang talampas ang iba't ibang lugar na kilala ko. Nang marinig ko iyon, unti-unting nagdugtong-dugtong sa isip ko ang mga lugar sa timog ng Hokkaidō na dati kong nakikita sa mapa.

Narinig ko ring may Melody Road sa pagitan ng campground sa talampas at ng tanawan. Sa daang inakyat ko para namnamin ang tanawin, may dagdag na aliw pala sa tunog nito. Pagdaan ko sa bahaging iyon pauwi, gusto ko itong pakinggan habang nakatingin sa daan at hawak ang manibela. Baka may madagdag pang alaala sa biyahe ko sa araw na iyon kahit buksan ko lang nang kaunti ang bintana.

May Trappist Cookies din sa tindahan. Napangiti ako sa pag-iisip pa lang na pipili ako ng matamis pagkatapos namnamin ang tanawin. Kanina, hindi ko maipasiya kung saan itutuon ang kuha, pero agad kong napagpasyahan kung anong meryenda ang gusto ko. Pero bago ako pumunta sa tindahan, isa pa muna. Muli kong tiningnan mula sa damuhan ang kalsada sa ibaba at ang kapatagan; gusto ko munang namnamin ang lawak na ito bago umuwi.