Berhenti sejenak menikmati bayu awal musim panas di Tanjung Koibito Misaki Petang di pesisir Karekinada, dengan lencongan di Laluan Kebangsaan 42

Pada suatu petang bulan Jun, saya dan kawan singgah di Tanjung Koibito Misaki selepas memandu di Laluan Kebangsaan 42. Saya parkir kereta merah di petak, kemudian keluar. Daun palma bergoyang ditiup angin. Jalan pesisir masih terbentang di hadapan, tapi saya tiba-tiba rasa mahu berjalan-jalan sekejap di sini.

Saya memakai gaun T-shirt putih, stoking pendek dan kasut sukan, lalu menuju ke arah laut. Saya memegang sedikit hujung gaun yang mengembung ditiup angin, rambut saya pun melayang ke arah yang sama. Apabila menoleh kepada kawan, saya terasa bau laut tiba-tiba semakin kuat.

Tanjung Koibito Misaki ialah salah satu lokasi dalam Susami Hakkei. Selepas memandu di jalan yang gunungnya terasa begitu dekat, memandang laut di celah pepohon membuat saya dapat merasai bentuk muka bumi Susami dengan lebih jelas. Di sebelah tempat letak kereta ada cerun yang dipasang jaring, sementara di sebelah sana terbentang Lautan Pasifik. Laut yang begitu dekat ini mungkin menjadi perkara yang paling saya ingat tentang persinggahan hari ini.

Pemandangan yang saya nak nikmati dari Tanjung Koibito Misaki ialah Fūfu-nami, ombak yang berpecah selepas menghentam batu di Pulau Kuroshima, kemudian bertemu semula. Bila tahu ombak ini juga dipanggil Gasshō-nami, saya dan kawan mencari tempat dengan pandangan menghadap laut. Kami menunggu sekejap sambil tertanya-tanya bila ombak itu akan bersatu semula. Menunggu pun seronok. Rancangan saya tadi cuma memandu; sekarang, masa untuk menikmati laut pun menjadi sebahagian daripada perjalanan.

Selepas kembali ke kereta, saya putuskan kudapan seterusnya mestilah inobuta dari Susami. Kafe di Michi-no-Eki Susami ada sosej frankfurter inobuta dan pau berinti daging inobuta. Saya rasa nak pilih frankfurter. Selepas menikmati bayu laut, berehat sambil menikmati rasa umami daging yang kaya pun kedengaran sedap.

Saya kembali ke Laluan Kebangsaan 42, mata tetap memandang jalan di hadapan. Hanya beberapa minit di bawah pokok palma tadi, tapi petang terasa lebih lapang. Susami Hakkei merangkumi lapan lokasi, jadi saya semakin tak sabar memikirkan tempat seterusnya untuk berhenti.