Menjelajah Nishi-Izu Skyline Berhenti seketika di rabung musim sejuk untuk memanaskan tangan

Sebaik tiba di tempat letak kereta di pertengahan jalan rabung, rumput di luar tingkap sudah benar-benar bertukar warna menandakan musim sejuk. Saya memarkir kereta merah dengan bumbung tertutup, lalu merapatkan bahagian depan kot krim. Saya membetulkan topi rajut putih sebelum turun; udara sejuk di luar menyentuh pipi, berbeza daripada udara di dalam kereta.

Di sisi kereta, saya merapatkan kedua-dua tapak tangan lalu memanaskan hujung jari sedikit demi sedikit. Hujung skaf merah berkibar, sementara lalang pampas kering di sebalik tembok batu rendah di sebelah kanan turut bergoyang. Itulah seronoknya musim sejuk: tidak banyak pokok yang menghalang langit, jadi pandangan terbuka hingga ke gunung jauh.

Di hujung laluan berturap, siluet beberapa gunung yang membulat bertindih-tindih. Dahan pokok berhampiran kelihatan halus dan jelas, sedangkan gunung yang jauh tampak samar. Semasa mata saya mengikuti perbezaan itu, fikiran yang tadi sibuk mencari selekoh seterusnya mula tenang.

Sedikit ke hadapan ada gazebo. Selepas membandingkan bumbung gazebo itu dengan tembok batu, saya putuskan untuk berehat lama-lama di sini hari ini. Jalan ini menawarkan pemandangan Gunung Fuji dan Teluk Suruga, tetapi yang paling saya suka di sini ialah pemandangan rumput musim sejuk dan rabung jauh yang begitu sunyi. Apabila saya berhenti sekejap daripada mencari tempat terkenal, barulah saya sedar bahawa di sekeliling saya pun ada pemandangan yang begitu saya suka.

Setelah tangan kembali hangat, saya memandang gunung itu sekali lagi sebelum kembali ke kereta. Seterusnya, saya mahu singgah di Toi untuk menikmati hidangan berasaskan cendawan shiitake. Selepas berehat di gunung pada musim sejuk, menanti hidangan panas pun terasa menyeronokkan. Saya membetulkan skaf, lalu menyemak peta untuk melihat laluan seterusnya.