Chōjabaru, Bayan ng Kokonoe, Prepektura ng Ōita
Yamanami Highway (Kuju, Chōjabaru) Habang pinagmamasdan ko ang mga bundok, naging masaya pati ang paglalakad
Isang umaga ng tag-araw, naglakad ako sa kahoy na daanan sa latian ng Tadewara matapos magmaneho papunta sa mga bundok ng Kuju. Naintriga ako sa tanawin sa unahan kaya masigla kong iniindayog ang mga braso habang naglalakad. Basahin ang kuwento ng biyahe ko sa Chōjabaru, kung saan nasiyahan ako sa pagmamaneho at pati sa paglalakad.
Biyahe ito sa Chōjabaru sa tag-araw. Sa tuwing naiisip kong silipin ang kabilang panig ng liko sa daang kahoy, gumagaan ang mga hakbang ko.
Tag-arawUnang bahagi ng Hunyo
Naintriga ako sa nasa unahan ng daang kahoy, kaya humaba ang mga hakbang ko
Pagdating ko sa Chōjabaru, nagsimula akong maglakad sa kahoy na daanan ng latian ng Tadewara. Sa biyahe rito, papunta lang ako nang papunta sa direksiyon ng mga bundok; dito naman, para akong pumapasok sa gitna ng malawak na damuhan. Halos walang nakaharang sa paningin ko, kaya natuwa akong mapagmasdan nang walang pagmamadali ang hugis ng mga bundok.
Paliko-liko ang kahoy na daanan sa pagitan ng mga damo at tuloy-tuloy itong umaabot sa unahan. Sa di-kalayuan, magkakapatong ang maraming bilugang tuktok. Ano kaya ang itsura ng mga bundok pagdating ko sa likong iyon? Sa bawat paglapit ko sa liko, gusto ko ring malaman kung ano pa ang nasa kabila niyon.
Hindi ko namalayang masigla na ang lakad ko at iniindayog ko na ang mga braso ko. Pumunta ako para pagmasdan ang mga bundok, pero hindi ko inakalang ganito rin kasaya ang mismong paglalakad. Gumagaan ang mga hakbang ko sa bawat tapak sa tabla, at kusa na pala akong napapangiti. Mag-isa lang ako, pero napatawa pa rin ako nang kaunti.
Kung ganito kalaki ang indayog ng mga braso ko, baka isipin ng iba na nagbabalak akong maglakad nang malayo. Gusto ko lang namang masilip pa ang tanawin sa unahan. Nang maisip kong wala naman pala akong espesyal na pakay, natawa uli ako. Masaya na ako basta marating ko lang ang likong gusto kong silipin.
Huminto ako sandali at lumingon sa daang kahoy na nilakad ko. Kanina, puro bundok ang tinitingnan ko, pero damuhan din pala ang bumubungad sa direksiyon ng pinanggalingan ko. Napakaganda rin pala ng dinaanan ko. Balak ko sanang dumiretso agad sa susunod na pupuntahan, pero gusto ko pang manatili rito nang kaunti.
Pabalik, mas mabagal na ang lakad ko kaysa kanina. Nakita ko na ang tanawing gusto kong makita, pero nanghihinayang pa rin akong iwan ang daang kahoy. Pagbalik ko sa kotse, ikukuwento ko sa kaibigan kong babae ang lakad na ito. Mahilig akong magmaneho, pero ngayong araw, masaya ako sa buong lakad ko—iyan ang sasabihin ko sa kanya.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Mga larawan ng lugar na ito1 larawan
-
Chōjabaru, Bayan ng Kokonoe, Prepektura ng Ōita · Tag-araw
Mga pagkaing kilala sa lugar
Gatas at soft-serve ice cream ng Handa Kōgen
Sa NU:KUJU, isang lugar para sa mga aktibidad sa kalikasan sa Tano, Bayan ng Kokonoe, naroon ang NU:STAND. Dito itinatampok ang gatas ng Handa Kōgen at ang sarili nilang soft-serve ice cream. Gawa raw ito sa gatas na kagagatas pa lang. Pagkatapos maglakad sa Chōjabaru, puwede ring isingit sa biyahe sa Kuju ang paghinto para sa matamis. Ako, soft-serve ang pipiliin ko.
Mga tampok
Kahoy na daanan sa latian ng Tadewara
Nasa likod mismo ng Chōjabaru Visitor Center ang malawak na latian ng Tadewara. May mga daanang puwedeng lakaran dito, kaya puwedeng mamasyal pagkatapos magmaneho. Habang naglalakad ako, naintriga ako sa tanawin sa susunod na liko at hindi ko namalayang humahaba ang mga hakbang ko.
Daan mula Kuju hanggang Aso
Ang Yamanami Highway ay rutang pangbiyahe sa kotse mula Kuju hanggang Aso. Sa Chōjabaru, matatanaw ang damuhan at ang Kabundukan ng Kuju. Matapos kong magmaneho papunta sa bundok at maglakad sa latian, ibang-iba pala ang dating ng mismong mga bundok.
Mga bulaklak sa Hunyo sa bandang Makinoto Pass
Mula sa tanawan sa Makinoto Pass, sinasabing makikita tuwing Hunyo ang mga bulaklak na miyamakirishima sa direksiyon ng Hosshōzan. Magkaiba ang saya ng paglalakad sa kahoy na daanan at ng pagkakita sa mga bulaklak sa bundok sa dulo ng ruta. Dahil sumigla ang pakiramdam ko sa Chōjabaru, gusto ko na ring makita ang tanawin sa unahan.
Ruta at saya ng biyahe
Papunta sa Chōjabaru Visitor Center
- Sakay ng kotse mula Yufuin IC
- Mga 30 minuto
- Sakay ng kotse mula Kokonoe IC
- Mga 40 minuto
Humigit-kumulang 30 minuto ang biyahe papunta sa Chōjabaru Visitor Center mula Yufuin IC sa Yamanami Highway. Mula Kokonoe IC naman, humigit-kumulang 40 minuto sa Prepektural na Ruta 681 at Shikisai Road ng bayan. Pagdating ko sa Chōjabaru at pagtahak sa kahoy na daanan, naalala ko pati ang mga tanawing nadaanan ko sa biyahe.
Puwedeng buksan sa mapa sa ibaba ang Chōjabaru Visitor Center, kung saan nagsisimula ang paglalakad sa kahoy na daanan. Isabay sa biyahe papunta sa bundok ang paglalakad sa latian. Kahit tapos na akong maglakad, naaalala ko pa rin ang tanawin sa kabila ng likong iyon.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.
