Izu Skyline Biyahe sa tagaytay, tanaw ang dagat sa Takichiyama ngayong tagsibol

Nagpunta ako sa Izu Skyline sa tagsibol sakay ng pulang kotse na nabubuksan ang bubong. Mula sa Atami Pass, tinahak ko ang daan sa tagaytay habang nakatuon ang tingin sa unahan. Ang pinakaaabangan ko ngayong araw ay ang tanawin ng dagat mula sa itaas ng bundok. Nasabi ko na iyon sa kaibigan kong babae na mahilig ding magmaneho, pero iniisip ko pa lang kung anong tanawin kaya ang makikita ko.

Pagkaparada ko sa silangang paradahan ng Takichiyama, bumaba ako ng kotse. Bumungad sa akin ang bayan ng Atami sa tapat ng Sagami Bay. Napahinto ako at napabulalas, “Ah, ang lawak pala ng tanawin!” Kanina lang, nasa manibela ako; ngayon, tanaw ko mula sa itaas ang buong bayan. Doon ko lang lubos na naramdaman na tinahak ko ang daan sa tagaytay.

Inunat ko nang husto ang dalawang braso ko at huminga nang malalim. Pumunta ako rito para makita ang dagat, pero ikinatuwa ko ring matanaw pati ang bayan. Tapos na akong mag-unat, pero ayaw ko pa ring ibaba ang mga braso ko, kaya umunat ulit ako. Baka mas humaba pa sa inaasahan ko ang pahingang ito bago ako kumuha ng litrato.

Pagkababa ko ng mga braso, sinundan ko ng tingin ang mga gusali sa bayan. Kanina, lawak ng dagat ang ikinamangha ko; ngayon, ang bayan naman ang pumukaw ng pansin ko. Kahit hindi ako lumipat ng puwesto, iba ang saya sa tuwing iba ang tinitingnan ko. Natuwa akong nakaparada na ang kotse at puwede akong magmasid nang hindi nagmamadali.

Ilalabas ko na sana ang cellphone ko, pero nagmasid pa muna ako. Gusto ko sanang kunan ng litrato ang tanawin, pero hindi naman maipapakita ng litrato ang simoy ng hangin na nararamdaman ko ngayon. Kapag ipinakita ko ito sa kaibigan ko, ikukuwento ko ring pagkababa ko pa lang ng kotse ay gusto ko nang mag-unat.

Pagkatapos ng biyahe sa tagaytay, inaabangan ko rin ang mga panghimagas na may strawberry sa Izu no Heso. Akala ko, ang pakay ko lang ngayong araw ay matanaw ang dagat, pero nadagdagan pa ang mga gusto kong gawin. Kung hihinto uli ako sa Takichiyama, maglalaan na ako agad ng mas mahabang oras para bumaba ng kotse at magmasid.