Fukui · Mihama–Wakasa
Mikata-goko Tanaw sa lawa, isang kagat ng blue soft-serve
Pagkatapos kong magmaneho sa daan sa bundok, umakyat ako sa parke sa tuktok para pagmasdan ang lawa. Ito ang kuwento ng tanghaling taglagas nang huminto ako roon, hawak ang blue soft-serve.
Sa taglagas, nagpahinga ako habang pinagmamasdan ang mga puno sa bundok at ang lawa. Balak ko sanang tikman agad ang blue soft-serve, pero nauna ko pa itong ikumpara sa lawa.
TaglagasUnang bahagi ng Nobyembre
Ikumpara muna sa lawa bago tikman
Tinahak ko ang daan sa bundok ng Rainbow Line at nakarating sa paradahan. Kanina, nakatutok ako sa liko sa unahan habang hawak ang manibela; ngayon, oras naman para namnamin ang tanawin. Iniwan ko ang kotse at umakyat sa parke sa tuktok ng bundok. Sa pagitan ng mga bundok, bumungad ang malawak na lawa. Pagkatapos kong magmaneho, ito pala ang naghihintay sa akin.
Pagdating ko sa tanawan, matagal kong pinagmamasdan ang lawa sa ibaba. Sinundan ng tingin ko ang gilid nito: may mga bahaging tila sumusulong ang mga bundok papasok sa lawa, at may bahaging nagpapatuloy ang tubig hanggang sa malayo. Nang pagmasdan ko ang mga puno sa taglagas sa harapan, mas tumingkad sa akin ang layo ng lawa. Bago kumuha ng litrato, gusto ko munang tumingin pa nang kaunti.
Pagbalik ko, hawak ko na ang blue soft-serve at saka ko napansin ang kulay nito. Kapareho kaya ito ng lawa? Itinaas ko sa tabi ng mukha ko at pumikit sa isang mata. Salitan kong tiningnan ang soft-serve at ang tanawin; mas gusto ko munang paghambingin ang dalawa kaysa tikman ito. Bumili ako ng matamis, pero hindi pa ako nakakakagat kahit minsan.
Kung nariyan ang kaibigan kong babae, malamang sasabihin niyang, “Tikman mo muna.” Oo nga naman. Idinilat ko ang isang mata at sa wakas kumagat na rin. Habang nilalasap ko ang malamig na soft-serve at pinagmamasdan ang lawa, parang unti-unting kumawala ang tensiyon sa mga balikat ko matapos magmaneho.
Muli kong tiningnan ang lawa sa likod ng soft-serve. Iba na ang nakikita ko ngayon kumpara noong hindi pa ako kumakagat. Habang sinusundan ko ng tingin ang mga bundok na nagkakapatong at ang malayong dulo ng lawa, hindi ako makapili kung saan susunod titingin. Pati ang kamay kong may hawak na soft-serve ay bumagal sa bawat kagat.
Kahit naubos ko na ang soft-serve, matagal pa rin akong nagmasid sa lawa. Masaya ang pagdaan sa daan sa bundok, at may sarili ring saya ang pagtigil sa itaas para pagmasdan ang tanawin. Natutuwa akong naranasan ko ang dalawa ngayong araw. Kapag ipinakita ko sa kaibigan kong babae ang mga larawan, ikukuwento ko rin kung bakit ako pumikit sa isang mata. Malamang hahaba rin ang kuwento ko tungkol sa blue soft-serve, hindi lang sa tanawin.
Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.
Pagkaing kilala sa lugar
Blue soft-serve
Matamis-alat ang lasa ng blue soft-serve. Ipinakikilala ito ng tindahan sa parke sa tuktok ng bundok bilang pagkaing kilala sa lugar. Bago ko ito tikman, itinaas ko muna sa tabi ng mukha ko para ikumpara sa lawa. Naging bahagi rin ng saya ng biyahe ang unang kagat matapos namnamin ang tanawin.
Mga tampok
Mikata-goko mula sa tuktok ng bundok
Itinala ang Mikata-goko bilang wetland sa ilalim ng Ramsar Convention noong Nobyembre 2005. Habang pinagmamasdan ko mula sa parke sa tuktok ang mga lawa at ang Look ng Wakasa, nasundan ko ng tingin ang hugis ng mga lawa at hindi ko namalayang mas matagal akong natigil doon kaysa inaasahan.
Wakasa Terrace na may 2 palapag
Mula sa Wakasa Terrace, matatanaw ang Lawa ng Mikata, Lawa ng Suigetsu, at Lawa ng Suga, pati ang malayong Tangway ng Tango at Look ng Wakasa. Nang ilipat ko ang tingin ko mula sa mga punong malapit sa akin patungo sa malayong tanawin, sunod-sunod pang mga lugar ang gusto kong pagmasdan.
Datos ng daan
Kalsadang prepektural ng Fukui: Mikata-goko Rainbow Line
- Haba ng daan sa bundok
- Kabuuang haba: 11.4km
- Paraan ng pag-akyat sa parke sa tuktok ng bundok
- Mula sa paradahan, sumakay ng lift o cable car paakyat sa parke sa tuktok ng bundok
Isang biyahe sa daan sa bundok mula Hiruga Gate hanggang Umiyama Gate. Iniwan ko ang kotse at umakyat sa parke sa tuktok ng bundok, kung saan matagal akong nagmasid sa lawa.
Makikita sa opisyal na website ng Rainbow Line sa ibaba ang paraan ng pagpunta sa parke sa tuktok ng bundok. Isama sa biyahe ang oras sa kalsada at ang panahong ilalaan sa tanawin mula sa terrace.
Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar
Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.