Tanawan ng Sakiyama Umagang hawak ang sumbrerong dayami habang tanaw ang Nojima

Dumaan ako sa Rias Scenic Line na nagdurugtong sa Kirikiri at Akahama, at huminto sa Tanawan ng Sakiyama. Pagbaba ko mula sa kotse sa gitna ng daang napapaligiran ng gubat, bumungad sa akin ang dagat sa umaga ng tag-araw. Hinaplos ng hangin ang puting bestida kong may maninipis na strap sa balikat, at bahagyang nawala ang init na kanina lang ay ramdam na ramdam ko sa loob ng kotse.

Sa ibaba, Nojima agad ang unang nakatawag-pansin sa akin sa kabilang panig ng barandilya. Kumpol-kumpol ang mga punong pino sa ibabaw ng mapuputing bato, at imbes na lawak ng Look ng Funakoshi ang pagmasdan ko, napalingon ako roon. “Ang daming punong pino sa islang ’yan!” sabi ko sa kaibigan kong babae na kasama ko sa biyahe; itinuro rin niya ang mismong bahaging iyon.

Humihip ang hangin at gumalaw nang marahan ang laylayan ng palda ko. Hinubad ko ang sumbrerong dayami at maingat na niyakap sa tapat ng dibdib. Kanina, habang hawak ko ang sumbrero sa gilid nito, nakayuko ako; nang hawak ko na ito, nasundan ko na ng tingin mula sa mga puno ng Nojima hanggang sa malayong tangway.

Habang minamasdan ko ang baybayin sa kabila ng Look ng Funakoshi, hindi lang dagat ang kawili-wili—pati ang hugis ng lupang nakausli papunta rito. Sinusundan ko ng tingin ang mapuputing guhit ng mga alon, tapos bumabalik na naman ang tingin ko sa batuhan ng Nojima. Gusto ko ang malawak na tanawing may maliliit na lugar na gusto kong hanapin ulit.

Pagkatapos akong kunan ng kaibigan ko ng litrato, pinag-usapan namin kung saan kami dadaan sa tanghali. May seafood rice bowl daw sa natural na kainan na Ririya sa Kirikiri, gawa sa lamang-dagat na napapanahon. Pagkatapos tumingin sa isla, gusto ko ring kumain ng pagkaing galing sa dagat—at seafood rice bowl na agad ang nasa isip ko.

Bago bumalik sa kotse, dumaan ako ulit sa may barandilya. Nasa harap ng malawak na Look ng Funakoshi ang Nojima, at gusto kong tandaan pati ang itsura ng mga punong pino roon kapag malapitan. Kung magmamaneho ka sa baybayin, sana maglaan ka rin ng sandaling huminto sa isang tanawan sa umaga, gaya nito.