Ōita, Bungotakada

Magmaneho sa Koikana Road (Pambansang Ruta 213) Mula Shōwa no Machi hanggang dagat—gusto kong pagmasdan ang tanawin kahit lumubog na ang araw

Kapag may naiwang liwanag sa mga daluyan ng tubig sa latian, ayaw ko nang umuwi kahit lumubog na ang araw. Noong araw na may dala rin akong masarap na pagkaing binili ko sa dinaanan ko, lalo kong nasiyahan sa oras na ginugol ko sa pagtanaw.

Dumaan ako sa Shōwa no Machi, pumili ng burger, saka nagmaneho papuntang Baybayin ng Matama. Sabay nating namnamin ang tanawin ng dagat at ang masarap na pagkaing binili ko sa dinaanan ko.

Sa Baybayin ng Matama matapos lumubog ang araw sa taglamig, kumakain ng burger na may kroketta ang isang babaeng nakasuot ng asul na down jacket at pink na scarf.

TaglamigMula hapon ng taglamig hanggang matapos lumubog ang araw

Kahit ngumunguya, nasa isip ko pa rin ang liwanag sa dagat

Isang hapon ng taglamig, dumaan kami ng kaibigan kong babae sa Shōwa no Machi bago tumuloy sa Koikana Road. Sa Niku no Kanaoka, pumili ako ng burger na may kroketang Wagyu na pang-takeout. Hanggang 17:00 lang mabibili roon ang burger, kaya dumaan muna ako bago tumuloy sa dagat.

Habang nagmamaneho ako sa Pambansang Ruta 213, hawak ko ang manibela at nakatuon ang tingin ko sa daan sa unahan. “Mamayang hapon, dumaan tayo sa Baybayin ng Matama,” sabi ko sa kaibigan ko. Naghanda ako ng down jacket at scarf ngayong araw, kaya gusto kong magtagal sa pagtanaw sa dagat pagkababa namin ng kotse. Pagkarating namin, bumungad sa akin ang malawak na latian.

May mga paikot-ikot na daluyan ng tubig sa latian, at nasasalamin doon ang liwanag ng langit. Inayos ko ang pink kong scarf sa may leeg at minasdan ang dagat. Kahit hindi ko na makita ang araw, hindi pa rin ako nagsawang titigan ang liwanag na naiwan sa tubig.

Ibinaba ko nang kaunti ang pambalot ng burger, saka ako kumagat. Habang ngumunguya ako, pinakiusapan ko muna ang kaibigan ko na maghintay sa sagot ko at pinagmasdan ko ang tanawin sa harap ko. Buti na lang at pinili ko rin ang meryendang ito: sabay kong natikman sa isang kagat ang kroketta at tinapay.

Makikita ang mga guhit sa latian ng Baybayin ng Matama kapag nagsasabay ang low tide at paglubog ng araw. Naparito ako para makita ang tanawing iyon, pero pati ang hugis ng mga daluyan ng tubig, nagustuhan ko rin. Nang maubos ko ang pagkain at wala na akong hawak, nagtagal pa kami ng kaibigan ko sa pagtanaw sa dagat.

Pagbalik namin sa kotse, nag-usap kaming bumisita rin sa iba pang lugar sa Koikana Road sa susunod. Humigit-kumulang 20km ang ruta mula Shōwa no Machi hanggang Nagasaki-bana. Gusto ko ulit maglaan ng isang araw para pagmasdan ang takipsilim sa rutang ito habang nakikinig sa kantang tungkol sa dagat.

Kathang-isip ang bahagi ng kuwento at hango sa lugar. Para sa tumpak na impormasyon, pakitingnan ang mga opisyal na website ng turismo at mga website na nagbibigay ng impormasyon.

Mga larawan ng lugar na ito1 larawan

Ōita, Bungotakada · Tanawin sa takipsilim ng taglamig

Tingnan ang lahat ng larawan

Pagkaing kilala sa lugar

Burger na may kroketang Wagyu

Sa “Niku no Kanaoka” sa Shōwa no Machi, mabibili ang burger na ito para iuwi. Pinili ko ito bago tumuloy sa dagat, at sabay kong ninamnam sa isang kagat ang kroketta at tinapay.

Mga tampok

Latian sa Baybayin ng Matama at liwanag sa takipsilim

Sabay na nasisinagan ng liwanag sa dapithapon ang mga guhit sa buhangin at ang mga daluyan ng tubig. Kahit lumubog na ang araw, sinusundan ko pa rin ng tingin ang hugis ng mga iyon.

Daan sa tabi ng dagat mula Shōwa no Machi

Iniuugnay ng Koikana Road, na humigit-kumulang 20km ang haba, ang Baybayin ng Matama, Nagasaki-bana, at iba pang lugar. Nakakatuwang isipin ang isang araw na magmamaneho ako at pipili ng mga tanawing gusto kong puntahan.

Datos ng biyahe at paglalakad

Koikana Road sa Pambansang Ruta 213

Bahagi ng Koikana Road: Humigit-kumulang 20km
Sakay ng kotse: mula Estasyon ng Usa hanggang Baybayin ng Matama: 30 minuto

Ito ang rutang nag-uugnay sa Shōwa no Machi at Nagasaki-bana. Gusto kong maglaan ng oras para pagmasdan ang tanawin sa takipsilim sa Baybayin ng Matama, na nasa kalagitnaan nito.

Tumutukoy ang humigit-kumulang 20km sa buong Koikana Road; ang 30 minuto naman ay tinatayang oras ng biyahe sakay ng kotse mula sa JR Usa Station hanggang Baybayin ng Matama.

Iba pang artikulo tungkol sa mga lugar

Kung nagustuhan mo ang artikulong ito, tingnan mo rin ang mga ito. Ilang ulit ko nang binalikan ang bawat lugar sa iba't ibang panahon.

Lungsod ng Fukuoka, Aburayama Tanawan ng Aburayama Katae Pagkaparada ko ng kotse, nagpahinga muna ako habang kumakain ng hotdog. Nagsisimula nang dumilim ang langit sa likod ng mga puno, kaya inayos ko uli ang pagkakasuot ng coat ko. Ang maganda sa tanawan ng Katae, pagkatapos ng munting pahingang ito, puwede ka nang tumuloy para tingnan ang lungsod sa gabi.

Kanlurang baybayin ng Amakusa Shimoshima, Parke ng Jūsanbutsu Kanlurang Baybayin ng Amakusa (Sunset Line) Kung magmamaneho ka sa kanlurang baybayin ng Amakusa sa dapithapon, maglaan din ng oras para bumaba ng kotse sa Parke ng Jūsanbutsu. Bago lumubog ang araw sa huling bahagi ng Oktubre, tumigil ako sandali sa tabi ng kotse habang pinagmamasdan ang dagat sa kabila ng mga puno. Lumalambot ang liwanag mula sa kanluran, at gusto kong magtagal nang higit sa karaniwang pahinga.

Aya, Miyazaki Nakabiting Tulay ng Teruha sa Aya Ang Tulay na Teruha sa lambak ng Ilog Aya ay tulay para sa paglalakad, na 250m ang haba at 142m ang taas. Kapag namasyal sa kotse sa Aya sa unang bahagi ng tag-araw, gusto kong bumaba at pagmasdan ang gubat ng mga punong laging luntian at malalapad ang dahon.

Tingnan ang listahan ng mga lugar Tingnan ang Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan Tingnan ang mga hintuang Michi-no-Eki at PA Tingnan ang galeriya ng mga larawan

Mapa at mga sanggunian

Buksan sa mapa ang Koikana Road (Pambansang Ruta 213) (magbubukas sa bagong tab)

Opisyal na impormasyong pinagkunan

Mga Lugar Gabay sa pamamasyal sa kotse sa buong Japan